prep.ge

განდეგილი — თავი 18 — შინაარსი და გამარტივებული ტექსტი

ილია ჭავჭავაძე · თავი 18

ნაწილები
  1. თავი 1
  2. თავი 2
  3. თავი 3
  4. თავი 4
  5. თავი 5
  6. თავი 6
  7. თავი 7
  8. თავი 8
  9. თავი 9
  10. თავი 10
  11. თავი 11
  12. თავი 12
  13. თავი 13
  14. თავი 14
  15. თავი 15
  16. თავი 16
  17. თავი 17
  18. თავი 18
  19. თავი 19
  20. თავი 20
  21. თავი 21
  22. თავი 22
  23. თავი 23
  24. თავი 24
  25. თავი 25
  26. თავი 26
  27. თავი 27
  28. თავი 28

გამარტივებული სასწავლო ვერსია, AI-ის დახმარებით. გამოცდისთვის ორიგინალიც წაიკითხე.

თავი 18

- „შვილო, ნუ მეუბნები მადლობას შენი გადარჩენისთვის. ღმერთია ყველას დამხმარე და მხსნელი. ვისაც ღმერთი არ მიატოვებს, მას ყველგან წინ უძღვის მისი მფარველი ხელი“. - „შენ კი, მგონი, ეშმაკი გეგონე“. - „ნუ მიწყენ, შვილო, და ნურც გაგიკვირდება! შენ თვითონ თქვი, სხვა ვინ მოხედავს ამ ქვეყნად ერთ დავიწყებულ და განდეგილ მწირს (უცხო ადამიანს)?“ - „განა ამ ქვეყნად არავინ გყავს, არც ძმა, არც და, არც ნათესავი?“ - „მყავდნენ... და ყველას გამოვემშვიდობე. აქ მოვედი და ღმერთს შევწირე ჩემი თავი“. - „მას შემდეგ ბევრი წელი გავიდა?“ - „არ ვიცი“. - „როგორ?“ - „არ ვითვლი წლების გასვლას. მოვშორდი, შვილო, ამქვეყნიურ ცხოვრებას და რაღას ვაქნევ იმის დროის ცვლას (დროის ათვლას)?“ - „მოვშორდი და აქ სულ მარტო ხარ?“ - „ასეთი არის, როგორც ჩანს, ღვთის ნება“. - „როგორ თუ ღვთის? ღმერთს რაში უნდა, რომ ადამიანი ამ ყინულებში იყოს?“

მთავარი დეტალები

რთული სიტყვები

მიმადლი
მადლობას მეუბნები
დახსნა
გადარჩენა
მშველელი
დამხმარე
მხსნელი
გადამრჩენელი
არ-განწირულს
ვისაც ღმერთი არ მიატოვებს
უძღვის
წინ მიუძღვის
მარჯვენა
ხელი (აქ სიმბოლურად: ძალა, დაცვა)
შემწყნარებელი
მფარველი, მიმღები
მწირი
უცხო, უპატრონო ადამიანი
წუთის-სოფელსა
ამქვეყნიურ ცხოვრებას
ჟამთა-ცვლას
დროის ცვლას, დროის ათვლას
ვაქნევ
ვუზამ, რას ვუპირებ

ტექსტის წყარო: ილია ჭავჭავაძე