prep.ge

განდეგილი — თავი 12 — შინაარსი და გამარტივებული ტექსტი

ილია ჭავჭავაძე · თავი 12

ნაწილები
  1. თავი 1
  2. თავი 2
  3. თავი 3
  4. თავი 4
  5. თავი 5
  6. თავი 6
  7. თავი 7
  8. თავი 8
  9. თავი 9
  10. თავი 10
  11. თავი 11
  12. თავი 12
  13. თავი 13
  14. თავი 14
  15. თავი 15
  16. თავი 16
  17. თავი 17
  18. თავი 18
  19. თავი 19
  20. თავი 20
  21. თავი 21
  22. თავი 22
  23. თავი 23
  24. თავი 24
  25. თავი 25
  26. თავი 26
  27. თავი 27
  28. თავი 28

გამარტივებული სასწავლო ვერსია, AI-ის დახმარებით. გამოცდისთვის ორიგინალიც წაიკითხე.

სტუმარმა ჰკითხა: „შეშა არ გაქვს? მომიტანე, ცეცხლი ავანთო. ხვალ ზურგით შეშის მთელ შეკვრას ამოგიტან, ოღონდ დღეს გავთბე, შენს ღმერთს გაფიცებ.“ მეუდაბნოემ კუთხიდან შეშა მოზიდა და ცეცხლი აანთო. როცა ცეცხლი გაძლიერდა, მისმა შუქმა ბნელი სენაკი გაანათა. როგორც კი ცეცხლის შუქი იქ მჯდომ სტუმარს მიეფინა, განდეგილს თვალწინ საოცარი სილამაზე წარმოუდგა: ახალგაზრდა ქალი, სავსე სიცოცხლით, სავსე მომაჯადოებელი სილამაზითა და გრძნობებით, ნაზად და ამაყად იჯდა ცეცხლის პირას, ისე, როგორც მინდვრის შველი ყელმოღერებული. მისი შავი თვალებიდან ისეთი ეშხი იფრქვეოდა, რომ თვით ცეცხლიც კი ეჯიბრებოდა მათ სითბოში. მისი კანის ელვარებისგან თვით ცეცხლის შუქიც კი, თითქოს დამარცხებული, უკან იხევდა.

მთავარი დეტალები

რთული სიტყვები

მოიტა
მოიტანე
თუნდა
თუნდაც
ზურგს ამოგიტან
ბევრ შეშას მოგიტან
მეუდაბნოე
განდეგილი, უდაბნოში მცხოვრები ბერი
სენაკი
პატარა ოთახი, ბერის საცხოვრებელი
მიეფინა
მოედო, მოეფინა
შვენება
სილამაზე
წარმოედგინა
თვალწინ დაუდგა, დაინახა
ჯადოთი
ჯადოსნობით, მომაჯადოებელი ძალით
ყელმოღერებით
ამაყად, ლამაზად გაჭიმული ყელით
ეშხითა მფრქვევსა
ეშხის მომფრქვეველ, მომხიბვლელ
ელფერთაგან
კანის ფერიდან, კანის ელვარებიდან

ტექსტის წყარო: ილია ჭავჭავაძე