prep.ge

განდეგილი — თავი 27 — შინაარსი და გამარტივებული ტექსტი

ილია ჭავჭავაძე · თავი 27

ნაწილები
  1. თავი 1
  2. თავი 2
  3. თავი 3
  4. თავი 4
  5. თავი 5
  6. თავი 6
  7. თავი 7
  8. თავი 8
  9. თავი 9
  10. თავი 10
  11. თავი 11
  12. თავი 12
  13. თავი 13
  14. თავი 14
  15. თავი 15
  16. თავი 16
  17. თავი 17
  18. თავი 18
  19. თავი 19
  20. თავი 20
  21. თავი 21
  22. თავი 22
  23. თავი 23
  24. თავი 24
  25. თავი 25
  26. თავი 26
  27. თავი 27
  28. თავი 28

გამარტივებული სასწავლო ვერსია, AI-ის დახმარებით. გამოცდისთვის ორიგინალიც წაიკითხე.

რიჟრაჟი იყო და თენდებოდა. ცა ღრუბლებისგან გასუფთავებულიყო. დაწყნარებულ სამყაროს დილის ნელი ნიავი უბერავდა.

ვინ დარბის, დახეტიალობს? ვინ დადის გაჭირვებით იმ კლდეებში, თმააბურძგნული? ნუთუ ეს განდეგილია? დიახ, ის არის, სიკვდილივით გაფითრებული.

აჰა, მოვარდა, ზღუდის პირას დადგა და წყურვილით უყურებს მთის წვერს. თითქოს იქიდან ელოდებოდა თავის უკანასკნელ ნუგეშს და ბედს.

მზის ამოსვლას ელოდებოდა... რატომ არ ამოდის? რატომ აგვიანებს? აქამდე დრო მისთვის არაფერს ნიშნავდა, ახლა კი ერთი წუთიც რატომ უძნელდება?

მზეც ამოვიდა... ის სწრაფად უკან გაბრუნდა, გახარებული შევარდა სენაკში და ისევ მზის სხივი იმავე სვეტად დაინახა სარკმლიდან გადმოშვებული.

მთავარი დეტალები

რთული სიტყვები

რიჟრაჟი
გათენების წინაპერიოდი, განთიადი.
თენდებოდა
დღე იწყებოდა, ნათდებოდა.
გადაყრილიყო
გაფანტულიყო, გაწმენდილიყო (ღრუბლებზე).
ციდამ
ციდან.
წუთის-სოფელსა
ამქვეყნიურ სამყაროს, დროებით სიცოცხლეს.
დაჰქროდა
უბერავდა (ქარზე).
ჰრბის
დარბის.
დაძრწის
დახეტიალობს, დადის აქეთ-იქით.
ჰტანტალებს
გაჭირვებით, ნელა დადის, ფეხს ითრევს.
მწირია
განდეგილია, ბერია.
მსწრაფლ
სწრაფად, უცებ.
ჰნახა
დაინახა.

ტექსტის წყარო: ილია ჭავჭავაძე