prep.ge

განდეგილი — თავი 22 — შინაარსი და გამარტივებული ტექსტი

ილია ჭავჭავაძე · თავი 22

ნაწილები
  1. თავი 1
  2. თავი 2
  3. თავი 3
  4. თავი 4
  5. თავი 5
  6. თავი 6
  7. თავი 7
  8. თავი 8
  9. თავი 9
  10. თავი 10
  11. თავი 11
  12. თავი 12
  13. თავი 13
  14. თავი 14
  15. თავი 15
  16. თავი 16
  17. თავი 17
  18. თავი 18
  19. თავი 19
  20. თავი 20
  21. თავი 21
  22. თავი 22
  23. თავი 23
  24. თავი 24
  25. თავი 25
  26. თავი 26
  27. თავი 27
  28. თავი 28

გამარტივებული სასწავლო ვერსია, AI-ის დახმარებით. გამოცდისთვის ორიგინალიც წაიკითხე.

ის (განდეგილი) ღმერთს არ შეჰკადრებს წუწუნს! ის არ გასწირავს სულს, რომელიც მას ანდეს! როგორ არ უნდა ეყოს ღვთის კურთხევა, რომელიც მას ასე გულუხვად მიეცა?! არა და არა! მაშ, რა მოერია მას და რამ ამოაკვნესა ეს სიტყვა? საწყალმა განდეგილმა მიმოიხედა ირგვლივ, თითქოს მტერს ეძებდა, რომელიც აცდუნებდა. არავინ იყო... ცეცხლის პირას დაღლილ ქალს ჩასძინებოდა. ცეცხლის შუქი მის ლამაზ სახეს, როგორც საყვარელს, ეფერებოდა. საოცარი იყო ის სილამაზე, ის მშვენიერება, როცა ქალს ეძინა! თითქოს მის შექმნაზე ერთად მუშაობდნენ სიყვარული და ნეტარება. თითქოს თავად მშვენიერების მადლს თავისი საგანძური აქ დაებნია. და სიყვარულს, როგორც ბულბულს ვარდზე, სული მის ღაწვზე დაელია.

მთავარი დეტალები

რთული სიტყვები

სამდურავს
წუწუნს, საყვედურს
შევედრებულსა
მინდობილს, ანდობილს
იკმარებს
ეყოფა, დაკმაყოფილდება
მომადლებულსა
ბოძებულს, მიცემულს
რამან სძლია
რა მოერია, რამ აჯობა
ამოაკვნესა
ამოიღო კვნესით, მძიმედ წარმოთქვა
შემაცდენელსა
ცდუნების მიმცემს, შემცდენს
ტურფა
ლამაზი, მშვენიერი
დაჰხაროდა
ეფერებოდა, ედებოდა
შვენება
სილამაზე, მშვენიერება
ნეტარება
უზენაესი ბედნიერება, ნეტარი მდგომარეობა
ეშხსა
სიყვარულს, მომხიბვლელობას

ტექსტის წყარო: ილია ჭავჭავაძე