prep.ge

განდეგილი — თავი 17 — შინაარსი და გამარტივებული ტექსტი

ილია ჭავჭავაძე · თავი 17

ნაწილები
  1. თავი 1
  2. თავი 2
  3. თავი 3
  4. თავი 4
  5. თავი 5
  6. თავი 6
  7. თავი 7
  8. თავი 8
  9. თავი 9
  10. თავი 10
  11. თავი 11
  12. თავი 12
  13. თავი 13
  14. თავი 14
  15. თავი 15
  16. თავი 16
  17. თავი 17
  18. თავი 18
  19. თავი 19
  20. თავი 20
  21. თავი 21
  22. თავი 22
  23. თავი 23
  24. თავი 24
  25. თავი 25
  26. თავი 26
  27. თავი 27
  28. თავი 28

გამარტივებული სასწავლო ვერსია, AI-ის დახმარებით. გამოცდისთვის ორიგინალიც წაიკითხე.

„რომ დავრჩენილიყავი, ვინ იცის, გადავურჩებოდი თუ არა ამ უბედურ ღამეს? თუ წავსულიყავი და იმ სიბნელეში წავსულიყავი, სადმე კლდეებსა და ხევებში თავს ჩავიჩეხავდი. მიუხედავად ამისა, მაინც გავბედე შინისკენ წასვლა. ვთქვი: რაც მომივა, ის მომივიდეს-მეთქი! თურმე, გზა ამრევია და მონასტრის გალავანთან მივედი. იქ ჯაჭვს წავაწყდი... და მაშინ მივხვდი, რომ ეს მყინვარის მონასტერი იყო. ისიც ვიცოდი მამაჩემისგან, რომ მონასტერში ვიღაც ბერი ცხოვრობდა. გახარებული დიდხანს გეძახდი, შენ კი კარგა ხანს ხმა არ გამეცი. ვთქვი: ვაიმე, თუ ვერ გავაგონო ხმა და აქ მომიხდეს ღამის გათევა-მეთქი! მაგრამ ჩემმა შემოქმედმა შემიწყალა და შენამდე ხმა მივაწვდინე. დანარჩენი ხომ შენც იცი... ღმერთმა გაგაძლიეროს და სიცოცხლე მოგცეს, როგორც შენ მე დღეს გადამარჩინე“.

მთავარი დეტალები

რთული სიტყვები

ბედშავს
უბედურს, ცუდი ბედის მქონეს
კლდე-ღრეში
კლდეებსა და ხევებში
ჩავიჩეხდი თავს
დავიმტვრევდი, დავეცემოდი და დავიღუპებოდი
ვსთქვი
ვთქვი
დე მომივიდეს
დაე მომივიდეს, რაც მოხდება, მოხდეს
თურმე ნუ იტყვი
აღმოჩნდა, რომ
მოვსდგომივარ
მივადექი, მივუახლოვდი
ზღუდეს
გალავანს, კედელს
წავაწყდი
შემთხვევით ვიპოვე, მივადექი
გამე
გამეცი
ვათიო ღამე
ღამე გავათენო, ღამე დავრჩე
გამჩენმა
შემოქმედმა, ღმერთმა

ტექსტის წყარო: ილია ჭავჭავაძე