prep.ge

განდეგილი — თავი 14 — შინაარსი და გამარტივებული ტექსტი

ილია ჭავჭავაძე · თავი 14

ნაწილები
  1. თავი 1
  2. თავი 2
  3. თავი 3
  4. თავი 4
  5. თავი 5
  6. თავი 6
  7. თავი 7
  8. თავი 8
  9. თავი 9
  10. თავი 10
  11. თავი 11
  12. თავი 12
  13. თავი 13
  14. თავი 14
  15. თავი 15
  16. თავი 16
  17. თავი 17
  18. თავი 18
  19. თავი 19
  20. თავი 20
  21. თავი 21
  22. თავი 22
  23. თავი 23
  24. თავი 24
  25. თავი 25
  26. თავი 26
  27. თავი 27
  28. თავი 28

გამარტივებული სასწავლო ვერსია, AI-ის დახმარებით. გამოცდისთვის ორიგინალიც წაიკითხე.

ბოლოს განდეგილმა ჰკითხა ქალს: „შვილო, ვინ ხარ? რა მოგიყვანა ამ უკაცრიელ ადგილას? თანაც ამ დროს, როცა ქარიშხლისგან მთელი ქვეყანა თითქმის ინგრევა?“

ქალმა უპასუხა: „მწყემსი ქალი ვარ. აქ, მთის ფერდობებზე, მამაჩემის ცხვარს ვაძოვებდი. ბალახმა ცხვარი უფრო მაღლა აიტყუა და მეც ავყევი ჩემს ფარას.

იმ დღის საღამო ძალიან ლამაზი იყო. რა ლამაზად ჩადიოდა მზე! როგორც კი შევხედე იმ მზეს, იმ ცას, გაოგნებული დავრჩი და ვეღარ მოვწყვიტე თვალი.

მთის წვერზე დიდი მზე ბრწყინავდა, გარშემო სინათლე ჰქონდა შემოსხმული, ღვთის სახესავით. ეს საოცარი სანახაობა თვალთან ერთად გულსაც მიტაცებდა.

სულ დამავიწყდა მამაჩემის ნათქვამი: „შვილო, ნუ ენდობი ამ მყინვარს. ნახავ, მზე ადგას, მაგრამ უცებ გაბრაზდება და ციდან წყალდიდობას წამოაქცევს.“

მთავარი დეტალები

რთული სიტყვები

ჰკითხა
ჰკითხა, შეეკითხა
უდაბნოში
უკაცრიელ, დაუსახლებელ ადგილას
როს
როდესაც, რა დროსაც
წაირღვნას
განადგურდეს, დაინგრეს
კალთებზედ
ფერდობებზე, ფერდებზე
ვაძოვებდი
ვძოვებდი, ვამწყემსავდი
ამოიტყუა
ზემოთ აიყვანა, მიიზიდა
ამოვყევ
ავყევი, უკან გავყევი
ჰშვენოდა
ამშვენებდა, ლამაზი იყო
დამავალი
ჩამავალი
მოვსხლიტე
მოვწყვიტე, მოვაშორე
ნიაღვარს
წყალდიდობას, დიდი რაოდენობით წყალს

ტექსტის წყარო: ილია ჭავჭავაძე