prep.ge

განდეგილი — თავი 18 — ორიგინალი ტექსტი

ილია ჭავჭავაძე · თავი 18

ნაწილები
  1. თავი 1
  2. თავი 2
  3. თავი 3
  4. თავი 4
  5. თავი 5
  6. თავი 6
  7. თავი 7
  8. თავი 8
  9. თავი 9
  10. თავი 10
  11. თავი 11
  12. თავი 12
  13. თავი 13
  14. თავი 14
  15. თავი 15
  16. თავი 16
  17. თავი 17
  18. თავი 18
  19. თავი 19
  20. თავი 20
  21. თავი 21
  22. თავი 22
  23. თავი 23
  24. თავი 24
  25. თავი 25
  26. თავი 26
  27. თავი 27
  28. თავი 28

მე-18 თავი

- „მე ნუ მიმადლი, შვილო, შენს დახსნას, ღმერთია ყველას მშველელი, მხსნელი... ღვთით არ-განწირულს ყველგან წინ უძღვის მისი მარჯვენა შემწყნარებელი”. - „შენ კი ეშმაკი, მგონი, გეგონე”. - „ნუ მიწყენ, შვილო, და ნურცა გიკვირს!.. შენვე სთქვი, სხვა ვინ მოხედავს ქვეყნით ერთს დავიწყებულს და განდეგილს მწირს!” - „განა ქვეყნადა შენ არავინ გყავს, ან ძმა, ანუ და, ან ნათესავი?” - „მყვანდნენ... და ყველას გამოვეთხოვე, აქ მოველ და ღმერთს შევწირე თავი”. - „მას აქეთ ბევრი წელიწადია?” - „არ ვიცი”. - „როგორ?” - „არ ვთვლი წელთა-სვლას, მოვშორდი, შვილო , წუთის-სოფელსა და რაღას ვაქნევ იმის ჟამთა-ცვლას!” - „მოშორდი და აქ სულ მარტოკა ხარ?” - „ეგეთი არის, სჩანს, ნება ღვთისა”... - „როგორ თუ ღვთისა? ღმერთს რაში უნდა ამ ყინულებში ყოფნა კაცისა?

ტექსტის წყარო: ილია ჭავჭავაძე