იმით თამამობთ, რომ ბეზღით გვწამობთ ურჯულოებას, ღვთის უარყოფას? ღმერთი არმობის, ღმერთი ყალბობის არ ურწმენია ჩვენსა თაობას; ღმერთი მზაკვრობის და თვალთმაქცობის, ღმერთი უქმობის უარუყვია, ღმერთი ხარბობის და მძარცველობის თქვენთა მზგავსთათვის მას დაუთმია. ხოლო გვწამს ღმერთი - უქმთა წარმწყმედი, ტვირთმძიმეთა და მაშვრალთა მხსნელი, ღმერთი ტანჯულთა, ღმერთი ჩაგრულთა, ღმერთი უძლურთა შემწყნარებელი; ყოველთა ძმობის, თანასწორობის მოძღვრობისათვის ქვეყნად ჯვარცმული, ძლიერთ დამბმელი, უძლურთ ამხსნელი, თქვენგვარ კაცთაგან გმობილ-დევნული; ორგულობისა, ორპირობისა ძირსა დამცემი და დამთრგუნველი, ფარისეველთა, სადუკეველთა გამაკიცხველი და გამდევნელი. მან კუბოს მორთულს, შიგ სიმყრალით სრულს, თქვენებრი კაცი არ დაადარა?! ზაკვით სავსენო, ავმორწმუნენო, ის თქვენ სიტყვით გწამთ და საქმით არა.
პასუხის პასუხი — ორიგინალი ტექსტი
ილია ჭავჭავაძე · სრული ტექსტი
ტექსტის წყარო: ილია ჭავჭავაძე