prep.ge

ბახტრიონი — თავი VI — ორიგინალი ტექსტი

ვაჟა-ფშაველა · თავი VI

ნაწილები
  1. თავი I
  2. თავი II
  3. თავი III
  4. თავი IV
  5. თავი V
  6. თავი VI
  7. თავი VII
  8. თავი VIII
  9. თავი IX
  10. თავი X
  11. თავი XI
  12. თავი XII
  13. თავი XIII
  14. თავი XIV
  15. თავი XV
  16. თავი XVI
  17. თავი XVII
  18. თავი XVIII
  19. თავი XIX

VI

საღმთო ქნეს ფშაველ-ხევსურთა,

დაკლეს ხარი და ცხვარია.

ჩამოსხდენ, ბეღელს საჯარეს

გარს შემოერტა ჯარია.

ყველას თან უდგა საგზაო,

საჩქაროდ ნადუღარია.

ადიდეს ლაშარის ჯვარი,

თამარის ნაჩუქარია;

ადიდეს დიდი თამარი, -

ის ღმერთთან წილნაყარია, -

თავის ოფლით და ამაგით

ხმელეთი დაუფარია.

მოიხსენიეს მხედარნი,

ვინც ველზე დარჩა მკვდარია.

არსადა მათთვის სამარე

და მიწა ზედ საფარია.

ყორნებს რო უთხრავ თვალები,

სვავთ მხრებით დაუფარია,

მაგრამ იმათი სახელი

დროთ-სვლას ვერ მოუპარია!

ხევისბრობს ბერი ლუხუმი,

ხმა-ტკბილად მოუბარია.

გმირთა ქებით და დიდებით

გული ვერ მოუფხანია.

ტექსტის წყარო: ვაჟა-ფშაველა