prep.ge

სტუმარ-მასპინძელი — თავი X — ორიგინალი ტექსტი

ვაჟა-ფშაველა · თავი X

ნაწილები
  1. თავი I
  2. თავი II
  3. თავი III
  4. თავი IV
  5. თავი V
  6. თავი VI
  7. თავი VII
  8. თავი VIII
  9. თავი IX
  10. თავი X
  11. თავი XI
  12. თავი XII
  13. თავი XIII
  14. თავი XIV
  15. თავი XV

X

ბისოს მოვიდა ამბავი,

ვით ნაქუხარი მეხადა:

"მოუკლავთ ზვიადაური,

ცით ჩამოსული სვეტადა,

ფშავ-ხევსურეთის ფარ-ხმალი,

გამოსადეგი მეტადა!"

შავის ამბისა გამგონეთ

ზარი გამართეს დედათა.

ბისოს ტიროდა ბებერი,

მოსთქვამს, ქვითინებს მწარედა:

"ბედკრული რად ვარ ცოცხალი?

მეც მიწას მიმაბარეთა;

მკლავნი მაჩვენეთ შვილისა,

მოიტათ, ჩამაბარეთა!

ჩემის შვილისა მარჯვენით

გულს მიწა მომაყარეთა;

ვაჰმე, რადა ვარ ცოცხალი?

რისთვის-ღა ვსთელავ არეთა?!

მკვდარნო, რად არ მეც ადრევე

თქვენთან არ დამიბარეთა?

როგორ ვიგონო თავის ძე

ურჯულოს არე-მარეთა?!"

ვაჟკაცთ გაიგეს ამბავი,

გასაგონარი ჭირითა,

ერთმანეთს გადაეძრახნენ

ბოღმით შემკულის პირითა:

რად გიკვირთ, როცა ჩვენს მფარველს

ცხარის ცრემლითა ვსტირითა?!

გამოიტანეს შუბები

დუმით ნაპოხის ცხვირითა,

ფარ-ხმალით მოკაზმულები

ჯარს ამზადებენ დილითა.

ეს ხომ ახალი არ არის,

სისხლმა იდინოს მილითა.

იძახის აპარეკაი:

"საგძალი გინდათ კვირისა!"

"ქუდზე კაც უნდა წავიდეს!"

ბაბურაული ჰყვირისა.

აღელვებულთა ბორგვნაა,

ხმა არ გეგონოსთ სტვირისა!

ტექსტის წყარო: ვაჟა-ფშაველა