prep.ge

გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრება — თავი IV — შინაარსი და გამარტივებული ტექსტი

გიორგი მერჩულე · თავი IV

ნაწილები
  1. თავი I
  2. თავი II
  3. თავი III
  4. თავი IV
  5. თავი V
  6. თავი VI
  7. თავი VII
  8. თავი VIII
  9. თავი IX
  10. თავი X
  11. თავი XI
  12. თავი XII
  13. თავი XIII
  14. თავი XIV
  15. თავი XV
  16. თავი XVI
  17. თავი XVII
  18. თავი XVIII
  19. თავი XIX
  20. თავი XX
  21. თავი XXI
  22. თავი XXII
  23. თავი XXIII
  24. თავი XXIV

გამარტივებული სასწავლო ვერსია, AI-ის დახმარებით. გამოცდისთვის ორიგინალიც წაიკითხე.

იმ დროს ხანძთაში ცხოვრობდა ერთი განდეგილი ბერი, მართალი და წმინდა კაცი, სახელად ხვედიოსი. ამ ნეტარმა ბერმა ღვთაებრივი გამოცხადება ნახა და ხმა მოესმა, რომ ამ ადგილას წმინდა ეკლესია აშენდებოდა ღვთის კაცის, მღვდელ გრიგოლის ხელით. ასევე, ქრისტემ გამოცხადებით აუწყა სანატრელ მამა გრიგოლს იმ ბერის სათნოება და ისიც, რომ ეს ადგილი მას მიეცემოდა.

იმ დროს, სულიწმინდის წინამძღოლობით, ღვთის სათნო მამა გრიგოლი ხანძთაში მივიდა იმ წმინდა ბერთან. როგორც კი ერთმანეთი დაინახეს, ძალიან გაიხარეს და ილოცეს. მაშინ ნეტარმა ბერმა უთხრა: „მაკურთხე, წმინდაო მამაო გრიგოლ, რადგან შენ მღვდელი ხარ“. მამა გრიგოლმაც ილოცა. შემდეგ, როგორც დიდი ხნის საყვარელმა მეგობრებმა, მოიკითხეს ერთმანეთი და სიხარულით დასხდნენ. ნეტარმა გრიგოლმა უთხრა: „მადლობას ვუხდი ქრისტეს, რომელმაც შენს საცხოვრისში მომიყვანა შენი შვილი და ღირსმყო, თაყვანი მეცა შენი წმინდა ფეხების ნაკვალევისთვის, ღვთის გამორჩეულო! ამიერიდან შენი წმინდა ჯვარი იყოს ჩემთვის საფარველი და შენი ღირსეული ლოცვები – შემწეობა. შენი წმინდა ჯვარი ყოველთვის იყოს ჩემზე, ამ უძლურ მოხუცებულზე, და მცირე ხნის შემდეგ მტვრად ქცეულს მიხილავ. ღვთის წმინდაო, თუმცა ასაკით ჩემზე უმცროსი ხარ, საქმით კი ჩემზე უხუცესი ხარ, რადგან შენ იქნები ქრისტეს მრავალი მოლაპარაკე ცხვრის კეთილი მწყემსი და ჩემი სულის საუკუნო გვირგვინი და იმედი. მამა ღმერთის მადლი გყავს წინამძღოლად, რომლის წინაშეც მთლიანად გაქრება ეშმაკის ხრიკების ყოველი შეგრეხა, როგორც ობობას ქსელი ქარში“.

შემდეგ ბერმა ჩვეულებისამებრ სიხარულით მოამზადა სუფრა, რაც მის დიდ სიღარიბეში ჰქონდა. მადლობით აკურთხეს და დაიწყეს ჭამა, თან სულის საზრდოს – სიტყვას – მუდმივად ამბობდნენ: „უფალო იესუ ქრისტე, ღმერთო ჩვენო, შეგვიწყალენ ჩვენ“. ამ მცირე ნუგეშით ძალიან მხიარულობდნენ, როგორც დიდი რაოდენობით საჭმლით, რადგან ღმერთი იყო იმ წმინდანებს შორის, დაუსრულებელი სიხარული და ამოუწურავი სიკეთე, რის გამოც ამბობდნენ: „არაფერი გვაკლია, არამედ აღსავსენი ვართ მადლით იმ ამოუწურავი, უხილავი და გაუძარცვავი საუნჯეებიდან“. როგორც კი მიიღეს საზრდო, კვლავ დაიწყეს სულის ცხოვრებაზე საუბარი. მათ შორის საუბარი გაგრძელდა, რადგან დღე დაღამდა და ღამე გათენდა მათ უძილო ლოცვასა და ღვთის გალობაში.

განთიადისას ბერმა გრიგოლს ხანძთის მთელი მიდამო დაათვალიერებინა და წმინდა გრიგოლს ძალიან მოეწონა. მაშინ ნეტარ ბერს უთხრა: „წავალ ოპიზაში და მალე მივალ ჩემს ძმებთან, რომლებიც იქ დავტოვე, რათა ჩემთან ერთად მოვიდნენ და ისინიც იკურთხონ შენი წმინდა ლოცვებით“. როგორც კი ოპიზაში მივიდა, თავის ძმებს ახარა იმ წმინდა ბერის ხილვა და ღვთისგან ბოძებული იმ კარგი საცხოვრისის ამბავი. და მაშინვე მივიდნენ ამბა გიორგისთან, ოპიზის წინამძღვართან, და მიიღეს მისი წმინდა ლოცვა და ყველა ძმის ლოცვა, და სიხარულით მივიდნენ ხანძთაში. ილოცეს და მოიკითხეს ის წმინდა ბერი, როგორც ზეცის ანგელოზი. მან კი გაიხარა ნეტარების ხილვით და უთხრა მათ: „თქვენ ხართ სიწმინდის ნაყოფნი, სურნელოვანი მცენარეები, მშვენიერი ვარდები, კარგი ფინიკები და ნაყოფით სავსე ზეთისხილები, სიწმინდის ზეთით გაპოხილნი, რომელთა ხილვითაც დღეს ჩემი სიბერე გაპოხდა და ჩემი სიხარული ამაღლდა, როგორც მარტორქის რქა. ამიერიდან იხარებდეს ეს უდაბნო თქვენი, ქრისტეს ნების შემსრულებელთა, აქ დანერგვით“. მათ კი უთხრეს: „წმინდა ანტონის მსგავსო წმინდაო მამაო, შენი სიტყვების პატივი ჩვენთვის ბუნებაზე აღმატებულია, მაგრამ ქრისტემ, ყოვლისშემძლე ღმერთმა, დაამტკიცოს ეს მადლიანი ქების ბრძანება, და ეს ჩვენთვის საკმარისია, და უფალმა ინებოს ჩვენთვის ამ მადლის მოცემა, რათა ღირსეულად ვემსახუროთ შენს სიწმინდეს ჩვენს აღსასრულამდე, ჰოი, ღვთის წმინდაო“. მაშინ ბერმა უთხრა: „თუმცა თქვენი გული მხიარულია ჩემი მოხუცებულობის მსახურებისთვის, მაგრამ ეს იცოდეთ, ღვთის ნებით სიკვდილამდე მე თვითონ ვემსახურები ჩემს თავს, რადგან დავითი ამბობს: „აღუთქვით და აღუსრულეთ უფალსა ღმერთსა თქვენსაო“. ახლა მე აღთქმა მიმიცია უფლისთვის ჩემს აღსასრულამდე მარტოდ ყოფნის შესახებ, სულით კი თქვენთან ვარ და ახლა მე მმართებს დანაპირების საქმედ ქცევა“.

ამის შემდეგ ნეტარ გრიგოლს უთხრა: „ნეტარო კაცთა შორის, ჩვენთან ახლოს არის პატარა გამოქვაბული, წამიყვანეთ იქ შენ და შენმა ძმებმა, რათა ჩემი დარჩენილი დღეები იქ დავასრულო; რადგან მცირე ხანიღა დარჩა ჩემი ხორცში ყოფნა. მაგრამ ეს აღმითქვით, რომ ჩემს სიკვდილამდე არ გამრავლდებით ამ ადგილას“. და ჯვარი გადასახა თავის სამკვიდრებელს და მისი სიტყვა განმტკიცდა. მათ ვეღარ გაბედეს შედავება, არამედ მასთან ერთად მივიდნენ გამოქვაბულში და ილოცეს. ბერმა კი თქვა: „ეს არის ჩემი განსასვენებელი სამუდამოდ, ამას დავემკვიდრები, რადგან ეს მომწონს“. მაშინ გადაკოცნეს ერთმანეთი და დაემშვიდობნენ წმინდანს – ხვედიოსს – ნეტარნი, ანუ ბერები, და ჩამოვიდნენ ღვთის მიერ მონასტრისთვის გამორჩეულ ადგილას. ამის შემდეგ დაიწყო ხანძთის შენება. და ერთად ჯვარი გადასახეს იმ ადგილს და დაიწყეს მუშაობა სენაკებისთვის მიწის მოსწორებაზე, რადგან ხანძთის კლდე კლარჯეთის უდაბნოს ყველა კლდეზე უმტკიცესია. და დიდი შრომით დაავაკეს ის ადგილი, რადგან არ ჰქონდათ ცული და წერაქვი, არც სხვა მაგნაირი იარაღი, არამედ ოპიზელმა მამებმა მისცეს ყველაფერი, რაც ხელთ ჰქონდათ, და შემწედ გაუხდნენ ყოველივე საჭიროთი და საკვებით, რადგან იმ დროს ოპიზის გარდა სხვა მონასტერი არ იყო აშენებული იმ მხარეში, და არც საერო პირები ცხოვრობდნენ ახლომახლო ამ მხარის ახლად გასაშენებლად, რადგან კლარჯეთში, ტაოში, შავშეთში და მთელ მახლობელ მხარეში, ცოტანი სახლობდნენ ტყეებში ალაგ-ალაგ.

მთავარი დეტალები

რთული სიტყვები

ჩუენებაჲ
ღვთაებრივი გამოცხადება
აღაშენოს... ეკლესიაჲ... ჴელითა გრიგოლ მღდელისა, კაცისა ღმრთისაჲთა
აშენდება ეკლესია ღვთის კაცის, გრიგოლ მღვდლის მიერ
ეგრეთვე აუწყა ქრისტემან
ასევე, ე. ი. ჩვენებით აუწყა ქრისტემ
ბერისა მის ღირსებაჲ
ბერის (ხვედიოსის) სათნოება, სიწმინდე
აუწყა... ადგილისა მის მიგებად მისა
აუწყა იმ ადგილის მიცემა მისთვის
წინამძღურებითა სულისა წმიდისაჲთა
სულიწმინდის წინამძღოლობით, სულიწმინდის შთაგონებით
მწყემსი კეთილი
ადამიანთა წინამძღოლი, რომელიც სიყვარულითა და ზრუნვით იცავს მათ; ქრისტეს სიმბოლური ხატი
დაღაცათუ დღითა უმრწემეს ხარ, საქმით კულა უხუცეს ხარ ჩემსა
თუმცა ასაკით ჩემზე უმცროსი ხარ, საქმით კი ჩემზე უხუცესი ხარ
მადლი ღმრთისა მამისაჲ გაქუს წინამძღურად შენდა
მამა ღმერთის მადლი გყავს წინამძღოლად
შეთხზულებაჲ მტერისა მანქანებათაჲ
ეშმაკის ხრიკები
ვითარცა ქსელი დედაბარდლისაჲ წინაშე ქარსა
როგორც ობობას ქსელი ქარში
განთიად მოახილვა ყოველი სანახები ხანძთისაჲ
განთიადისას დაათვალიერებინა ბერმა გრიგოლს ხანძთის მიდამო, შემოგარენი

ტექსტის წყარო: გიორგი მერჩულე