prep.ge

გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრება — თავი XI — შინაარსი და გამარტივებული ტექსტი

გიორგი მერჩულე · თავი XI

ნაწილები
  1. თავი I
  2. თავი II
  3. თავი III
  4. თავი IV
  5. თავი V
  6. თავი VI
  7. თავი VII
  8. თავი VIII
  9. თავი IX
  10. თავი X
  11. თავი XI
  12. თავი XII
  13. თავი XIII
  14. თავი XIV
  15. თავი XV
  16. თავი XVI
  17. თავი XVII
  18. თავი XVIII
  19. თავი XIX
  20. თავი XX
  21. თავი XXI
  22. თავი XXII
  23. თავი XXIII
  24. თავი XXIV

გამარტივებული სასწავლო ვერსია, AI-ის დახმარებით. გამოცდისთვის ორიგინალიც წაიკითხე.

თავიდანვე, ნეტარი გრიგოლის კეთილ თანამოაზრეებს, თეოდორესა და ქრისტეფორეს, გულში ჰქონდათ მონასტრის აშენების ღვთიური სურვილი. მათ ეს განზრახვა მამა გრიგოლს არ გაუმჟღავნებიათ, არამედ ფარულად წავიდნენ აფხაზეთში და თან რამდენიმე ძმაც წაიყვანეს.

როდესაც სამცხეში მივიდნენ, ღვთის ბრძანებით, დიდებული აზნაურ მირეანის ვაჟი, არსენი, მოწაფედ აიყვანეს. მას ღირსეულად დიდი არსენი, ქართლის კათალიკოსი და მცხეთის საყდრის დაუჭკნობელი გვირგვინი ეწოდა. ის ყრმა მაშინ დაახლოებით ექვსი წლის იყო და მამის სახლში იზრდებოდა. მაგრამ ღვთის ადამიანებმა მირეანის შეთანხმებით ყრმა ბერული სამოსით შემოსეს. მირეანს ფიცის მარჯვენა მისცეს და უთხრეს: „ჩვენი მოძღვარი გრიგოლია, ხანძთელი მამა. თუ უფალს სურს, ესეც მისი მოწაფე იქნება ჩვენთან ერთად, სადაც არ უნდა ვიყოთ“. შემდეგ აფხაზეთში წავიდნენ. აფხაზთა მეფე დემეტრემ კი დიდი პატივით მიიღო ისინი და კარგ ადგილას დაასახლა.

რთული სიტყვები

მოყუასთა
მოყვასებთან, ახლობლებთან
ნეტარი
კურთხეული, ბედნიერი, წმინდა

ტექსტის წყარო: გიორგი მერჩულე