prep.ge

მე ყაჩაღებმა მომკლეს არაგვზე — შინაარსი და გამარტივებული ტექსტი

ტიციან ტაბიძე · სრული ტექსტი

გამარტივებული სასწავლო ვერსია, AI-ის დახმარებით. გამოცდისთვის ორიგინალიც წაიკითხე.

ჩერქეზეთი უკან მოვიტოვე. ვუახლოვდები დარიალის ხეობას, რომელიც ჩვენი მხარისკენ არის. თერგი თითქმის დამშრალია, ერთი წვეთიღა დარჩა, მაგრამ ჩემს გულში ის ზღვასავით მძაფრად გადის, დიდ განცდებს იწვევს.

თითქოს ცა გამერღვა და თავზე დამემხო. ამ ცის ზემოთ კი კიდევ სხვა, მყინვარის ცაა. დარიალის ხეობის სილამაზითა და სიდიადით გაგიჟებულს, თვალებს ცრემლების ნაკადი, თერგივით, მირეცხავს.

გადავყურებ ღრმა, ალმასივით მბრწყინავ უფსკრულებს. ჩემი ბოროტი სული, დემონი, კვალდაკვალ მომყვება. ვხედავ გიგანტური ძალის შოლტის კუნთებს და რკინის ბაწარს, რომელიც ყელზე უნდა მომდოს, რაც სიკვდილს ნიშნავს.

ვიცი, ეს ბედი მაინც მელის. ისიც ვიცი, რომ ეს ჩემი ბრალია, ჩემზე ახია. ძვირფასო, იცოდე, მე არ ვარ მოლაპარაკე, ყბედი ადამიანი. ან თავის მოკვლა რა არის სატრაბახო?

მაგრამ ამ თვალუწვდენი ხრამების სიღრმე ქარიშხალივით მიტაცებს. ვიცი, რომ ქალი ხარ და ყველა ქალივით ამ ჩემს ნათქვამსაც ეჭვით უყურებ.

მინდა, რომ ვიყო მამაცი, გულადი მოგზაური, მწირი, რომელიც საშინელ ღამეს ვეფხვს დაგლეჯდა. მე შენით ვარ სავსე გულამდე და ჩემი ცრემლები მოვარდნილ წარღვნას ჰგავს.

მინდა, რომ ამ გზაზე, შარაგზაზე, მოვიფერთხო ყველაფერი, რაც მაწუხებს. მინდა, გული გულწრფელად გაგიხსნა. მე ყაჩაღებმა მომკლეს არაგვზე. შენ ჩემს სიკვდილში არ გიდევს ბრალი.

მთავარი დეტალები

რთული სიტყვები

ჩამომრჩა
უკან მოვიტოვე, დავტოვე
დარიალი
დარიალის ხეობა, კავკასიაში
გადიარს
გადის, მიედინება
გარღვეული
გახეული, დამსხვრეული, დანგრეული
მყინვარის ცა
მყინვარის თავზე არსებული ცა, მაღალი, ცივი ცა
მირეცხავს
მწმენდს, მბანს
უფსკრულებს
ძალიან ღრმა ხრამებს, უფსკრულებს
მუსკულებს
კუნთებს, ძალას
ბაწარს
თოკს, საბელს
ახია
სამართლიანია, ეკუთვნის
ყბედი
ბევრის, ხშირად უსარგებლოდ მოლაპარაკე
მწირი
მოგზაური, მოხეტიალე

ტექსტის წყარო: ტიციან ტაბიძე